ALBELO - kiedy światło zaczyna grać formą

Czy lampa może być dekoracją, zanim jeszcze ją włączymy? To pytanie wydaje się proste, ale w projektowaniu wnętrz odpowiedź wcale nie jest oczywista. Przez lata oświetlenie traktowaliśmy przede wszystkim jako funkcję. Miało dobrze oświetlać stół, ścianę, przejście. Potem coraz częściej zaczęło być także elementem kompozycji. Dziś sama oprawa może być częścią wnętrza równie mocno jak mebel, obraz czy materiał wykończeniowy. I właśnie gdzieś pomiędzy światłem a formą zaczyna się historia ALBELO.

Najpierw jest forma

W architekturze i designie proste figury nigdy nie oznaczały prostych pomysłów. Koło, linia, prostokąt – znamy je od zawsze. Są podstawą kompozycji, bo pozwalają budować rytm, proporcje i napięcia. W ALBELO pojawia się jeszcze jeden element: opalowa kula. Miękka, niemal organiczna forma spotyka się z płaską, geometryczną bazą. Efekt jest trochę jak spotkanie dwóch światów. Z jednej strony mamy uporządkowaną geometrię. Z drugiej – światło, które wydostaje się z niej w miękkiej, rozproszonej formie. I właśnie dlatego ALBELO nie znika po włączeniu światła. Przeciwnie – wtedy zaczyna opowiadać swoją drugą historię.


Światło i cień mają wspólną historię

Louis Kahn, jeden z architektów, którzy szczególnie mocno myśleli o relacji światła, materiału i przestrzeni, mówił: „Światło jest dawcą wszelkiej obecności”. W tym samym fragmencie rozwijał tę myśl, łącząc światło z materiałem i cieniem – to, co zostaje oświetlone, zaczyna istnieć dla nas w określony sposób, a każdemu światłu towarzyszy cień. Kahn nie traktował więc światła jako czegoś, co po prostu pozwala zobaczyć budynek. W jego architekturze światło współtworzyło doświadczenie przestrzeni. Dobrym przykładem jest Yale Center for British Art, gdzie naturalne, rozproszone światło zostało świadomie zestawione z betonem, drewnem, trawertynem i innymi materiałami. To podejście jest bliskie również temu, jak patrzymy na dekoracyjne oświetlenie w Lumiocco. Light is there to help you bring out what matters within it.

Jedna kolekcja, różne historie

Są wnętrza, w których światło powinno być prawie niewidoczne. Są też takie, w których może pozwolić sobie na odrobinę ekspresji. Dlatego ALBELO występuje w wersjach z jednym lub dwoma punktami świetlnymi. To niewielka zmiana, ale w projektowaniu właśnie takie zmiany często decydują o proporcji całej kompozycji. Jedna kula może stworzyć subtelny punkt. Dwie mogą zbudować rytm. Różne kolory – od bieli i czerni, przez beż i złoto, po gun metal – pozwalają zdecydować, czy oprawa ma dyskretnie wtopić się w projekt, czy stać się jego mocniejszym akcentem. Można też pozwolić, żeby różne warianty spotkały się w jednej przestrzeni. Forma pozostaje prosta. Możliwości jej interpretacji już niekoniecznie.


Światło, które nie musi wybierać

W Lumiocco lubimy myśleć o świetle jako o jednym z narzędzi projektanta. Czasem ma prowadzić wzrok. Czasem wydobywać materiał. Czasem po prostu zbudować nastrój. A czasem może zrobić jeszcze coś innego – stać się częścią samej kompozycji wnętrza. ALBELO powstało właśnie na tej granicy. Pomiędzy lampą a dekoracją. Pomiędzy geometrią a miękką formą. Pomiędzy światłem i cieniem.